In gesprek met Tim Oude Lenferink

In deze editie, Tim Oude Lenferink, assistent projectleider bij INNAX.

Hij is interieurontwerper en wil iets heel anders. Een vriend bij INNAX nodigt hem uit. Hij kan direct beginnen. Inmiddels is Tim Oude Lenferink assistent-projectleider: ‘Ik ben leergierig. En ze motiveren je om te blijven ontwikkelen. Met opleidingen, maar ik leer ook veel van collega’s. De sfeer is zo informeel; ik kan alles vragen.’

‘Ik had nog nooit van INNAX gehoord. Ik begon als technicus en dat betekende vooral berekeningen maken. Al na een paar maanden was het eerste gesprek over: welke kant wil je op? Wat voor soort functie past bij jou? Elk half jaar komt dat terug: waar sta je? Hoe wil je verder?’

Kwam je zo aan je volgende functie?
‘Ja. Ik vertelde dat ik in mijn vorige werk veel contact had met klanten. Dat miste ik. Projectleiders komen wel bij de klant. Maar die functie heb je niet zomaar, daar moet je echt naartoe groeien. Daarom ben ik nu assistent-projectleider.

Ik zit in het bouwfysicateam. Collega’s zitten verspreid over alle INNAX-locaties. Bouwfysica is heel breed. Iedereen heeft daarbinnen een eigen specialisme. Geluidsinvloeden, rekenmodellen, bouwbesluit-toetsingen, brandveiligheid… Van alles. Dus de collega’s uit het hele land hebben elkaar echt nodig.’

Even terug naar het begin: hoe was je kennismaking met INNAX?
‘Ik werk op locatie Baarn en daar was ook het gesprek. In een regulier kantoorpand, met alles wat je je daarbij voorstelt. Dat heeft ook wel een bepaalde charme, maar daar had ik nog nooit in gewerkt.

Je moet weten: interieurontwerpers zitten meestal niet in zo’n kantoor. Alles draait om creativiteit. Je hebt een eigen plek en die richt je helemaal in zoals bij jou past. Met tekeningen, posters, tijdschriften en alles wat jou verder maar inspireert. Je krijgt dan een omgeving met veel prikkels. Dat kan ook enorm afleiden.

Hier zijn die prikkels er allemaal niet. De redenering is waarschijnlijk: je moet niet afgeleid worden. En dat snap ik ook. Maar dat is Baarn. Ik ben ook wel eens op het kantoor in Veenendaal. Daar ziet het er wel anders uit; veel groter en dynamischer.’

Wat voor sfeer hangt er in Baarn?
‘Lekker informeel. Ik maak graag een praatje bij de koffie. Over niks of over werk, dat maakt niet uit. Er wordt gelachen. Ik kom graag heel vroeg en ga ook vroeg weg; die ruimte en vrijheid is er. De vestigingsleider is niet zo iemand bij wie je steeds op je woorden moet letten. Want hij is ook gewoon één van de collega’s.’

Kon je uiteindelijk wennen aan het interieur in Baarn?
‘Zeker. Iedereen heeft zijn eigen plek en je weet waar je aan toe bent. Geen gezoek.’

Op die eigen plek ben je natuurlijk helemaal los gegaan met posters en tijdschriften.
‘Dat zou in principe kunnen, maar dat heb ik niet gedaan. Want ik moet zeggen dat ik het zonder al die prikkels eigenlijk wel fijn vind. Het is goed voor de concentratie.’

Collega van Tim worden?

Bekijk onze vacatures